U bent hier

Meditatie Januari

                        “En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond”                                                                        

                                                                                                                                                   1 Joh. 1:14

We mogen samen weer overdenken de geboorte van Gods Zoon. Misschien zegt u wel: kan een feit van zoveel eeuwen geleden nog wel nieuwe stof geven tot herdenking? Elk jaar opnieuw wordt het geboodschapt in Gods huis en op allerlei  manier gevierd. Moet daar de glans en kracht niet van afgaan? Och, bij velen is dat in wezen zo. Zij spreken wel van het Kind van de kribbe en proberen in de sfeer van deze dagen te komen, maar men gaat voorbij aan het wonder en ziet niet waarom dit Kind moest komen. Er is geen erkentenis voor God van de ongerechtigheid en schuld en daarom ook niet van de liefde Gods, bewezen in de zending van Zijn Zoon. Dan kan er geen glans en kracht liggen in de viering van dit feit. Het is uiteindelijk een Kerstfeest van beneden-uit, dat met een paar dagen voorbij is. Maar voor wie in waarheid het wonder van het Godsgeschenk in de kribbe werkelijkheid wordt, voor die krijgt het heilsfeit een onuitputtelijke inhoud. Dan spreekt het wonder van-God-uit en aan de beleving van dat wonder komt nooit een eind. De evangelist Johannes vertolkt dat wonder. Hij brengt net zo goed het Evangelie van de geboorte als Lucas. Niet door het vermelden van de geschiedenis, waarnaar we zo graag in deze dagen horen. Maar in de boodschap van God Zelf. Zijn evangelie is de sleutel tot de anderen. De Heilige Geest heeft hem geïnspireerd om de diepte van dit wonder te boodschappen. Hij predikt de geboren Koning in dit Woord “en het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond”. Johannes noemt de Christus het Woord. Hij sprak maar niet het Woord. Hij was en is het Woord. Dat Woord was er al. Van eeuwigheid was het bij God. Het is Zelf God. Dat Woord is openbaar gekomen bij de schepping. Alles is er door Hem. In dat Woord is het leven en het licht. De oorsprong van het Kind van Bethlehem gaat terug naar de eeuwigheid. Maar nu wat wonder. In deze wereld, waarin het licht door onze schuld in donkerheid is veranderd, waar het leven de dood is geworden, daar wordt dit waar: “En het Woord is vlees geworden”. Tekenend is hier het woordje EN. Er is een vervolg voor een verloren zondaar. Van zijn kant verloren en niets meer te verwachten. Het licht gedoofd en het leven kwijtgeraakt. Maar nu gaat God opnieuw beginnen in het vleesgeworden Woord. Het Woord vlees! Wat een geweldige tegenstelling. Het Woord, dat is het eeuwige, het onvergankelijke. In het Woord is het licht en het leven. En nu…. Het vlees. Dat is het sterfelijke en het vergankelijke. Alle vlees is als gras en al zijn heerlijkheid als een bloem des velds. Wat wij nog aanzien voor heerlijkheid in allerlei eigenschappen van de mens is uiteindelijk niets tegenover de Heilige God. Vlees.… het tekent het bestaan van een zondaar. Dat bestaan is van God gescheiden.. We leven buiten God. Vol van bedorvenheid is ons bestaan. Niet anders dan verwerpelijk voor God. Hoe kan het? Toch is het waar. Als het Kind geboren wordt schrijft God boven de kribbe: Het Woord is vlees geworden. Luther zegt: Met ons ellendig vlees en bloed bekleedt Zich hier het eeuwig goed. In dat vlees is God ingedaald. Hij verandert niet in vlees. Hij is gebleven wat Hij was: het Woord. Hij is geworden wat Hij niet was: vlees. Dit spreekt juist van Zijn diepe vernedering. En daarachter en daarin wordt de peilloze liefde gepredikt van Gods Zoon in Zijn nederdalen in deze diepverloren wereld. Zo onuitputtelijk is het wonder van Zijn komen, daar zijn onze woorden te arm voor. Dit is vrijwillige liefde. Is dit ooit voor u een wonder geworden? Dat het een wonder is zegt onze mond gemakkelijk genoeg. Zo orthodox zijn we wel. Voor God zijn we eigenlijk vijanden van dat wonder. Willen we niet bekennen vlees te zijn. Vallen we niet in schuld tegenover de Heere. O, Hij is ook vlees geworden om Zijn Geest te verwerven. Die Geest, Die neerdaalt op het vlees en het vlees ontdekt en in zijn armoede en ellende voor God brengt. Gelukkig, die dat in waarheid verstaat op Kerstfeest. Vanuit mijn vlees geen goeds. Die krijgen dat wonder nodig, het wonder van de liefde Gods waardoor Hij is gaan wonen onder de mensenkinderen. In plaats van gewoond kan ook vertaald worden “getabernakeld”. Vanaf de Sinaï tot in het land der belofte heeft God willen wonen in de tabernakel, de tent der samenkomst. Dat is nu vervuld in Hem, Die voor een tijd is gaan wonen te midden van doden, van dwazen en ongehoorzamen. Van mensen die uit zichzelf niet naar God vragen en alleen maar tegen Hem ingaan. O, het was niet vreemd geweest als God was neergedaald om die “ons” te verteren met de stralen van Zijn Goddelijke heiligheid. Het was alleen maar recht geweest. En nu gaat Hij voor hen, uit louter welbehagen, in de tijd van Zijn inwoning voor de schuld van zulke zondaren de prijs betalen, die zij tot in eeuwigheid niet kunnen voldoen. Nu gaat Hij op deze gevloekte aarde de gemeenschap verwerven, die zij zijn kwijtgeraakt. Nu gaat Hij voor onheiligen, die  het met schaamte leren bekennen dat ze niet anders zijn, heiligheid kopen. Zodat ze zonder vlek en rimpel voor God gesteld zullen worden. Dan blijft er enkel liefde en welbehagen over. De liefde des Vaders, dat Hij Hem daarin deed neerdalen. De liefde des Zoons, dat Hij zo’n volk verkoren heeft, om daaronder te wonen. De liefde des Heiligen Geestes, Die naar Gods vrije gunst zondaren onderwijst in wie zij zijn en in dit Godsgeschenk het uitzicht op het eeuwige leven ontsluit. Alleen door de gerechtigheid uit Hem. Zult u zo Kerstfeest vieren? We kunnen er veel over klagen, dat zovelen opgaan in allerlei dat met dit heilsfeit niets te maken heeft. Het is inderdaad een vertoon van armoede. Maar…. hoe is het met ons? De Heere roept vanwege het vleesgeworden Woord in het heden der genade verloren zondaren. Hij is de Machtige om zondaarsharten te verbreken. Ga er niet aan voorbij. De poorten van Bethlehem zijn open om tot God te vluchten in de komst van dit Kind. Zalig, die Hem zo door een waar geloof mag omhelzen als het vleesgeworden Woord. Uw weg gaat door deze aardse woestijn vaak vol moeiten en strijd. Vol van aanvechtingen. Vol van allerlei noden. Zo is de weg van Gods Kerk hier op aarde. Maar het is de weg waarop Hij Zijn voetstappen heeft willen zetten. Daarin ligt de kracht en troost. Hij heeft onder hen willen zijn. Door de bediening des Geestes wordt de kracht ervan gekend. Maar om Hem, Die van boven-uit heeft willen neerdalen is er ook uitzicht op hemelse zaligheid. Hij leidt hen door dit tranendal naar de eeuwige gemeenschap met God. Dan zal God eeuwig bij hen wonen.

                                                                                                                             Wijlen ds. D. Slagboom  

Aanstaande zondag

Aanstaande vrijdag begint de dienst om half 8. De extra collecte is voor de kerk. Onze eigen predikant hoopt ons voor te gaan. Ook op Paaszondag hoopt onze eigen predikant ons voor te gaan. De extra collecte is voor Israel.

Klik hier voor het rooster van de kinderoppas.